Üniversitesi Elektronik Mühendisliği Bölümün'de Okuyan Escort Selin

Şubat ayının serin ve rüzgârlı bir pazartesi öğleden sonrasında Marmara’dan yükselen nemli rüzgâr Maslak’ın gökdelen çeperlerinde yankılanırken Selin, Mikro-Elektronik ve Yarı İletken Teknolojileri Laboratuvarı’ndaki temiz oda (cleanroom) kontrol ekranında silisyum karbür ($SiC$) gofretlerin (wafer) atomik katman pürüzsüzlük grafiklerini ve elektron mobilitesi eğrilerini inceliyordu. İstanbul Teknik Üniversitesi Elektronik Mühendisliği Bölümü’nde doktora yapan Selin, gündüzleri yüksek voltajlı güç elektroniği çipleri ve nano-ölçekli tranzistör kapı oksitleri üzerine çalışan, bol laboratuvar önlüğü, gözlükleri ve arkada topladığı saçlarıyla mikro-dünyanın fiziğine adanmış bir akademisyendi. Ancak, litografi cihazlarının günlük fahiş çalıştırma bedelleri, Synopsys yarı iletken simülasyon veri tabanı lisansları ve tezi için gereken yüksek saflıktaki galyum nitrür tozlarının maliyeti, akademinin dar bütçelerini çoktan aşmıştı. Bu finansal kısıt, onu kendi koyduğu sarsılmaz prensiplerle yönettiği ikili bir hayata yöneltmişti. Kampüs laboratuvarında mikroskoplar ve silisyum plakalar arasında kaybolan mütevazı bir akademisyen olan Selin; İstanbul’un dev çip yatırımcıları, savunma elektroniği devleri ve uluslararası teknoloji fon yöneticileri arasında ise yarı iletken fiziği hakimiyeti, sarsıcı zarafeti ve keskin gözlem gücüyle tanınan seçkin bir refakatçi olan "Silikon"du.Son randevusu, Maslak sırtlarında Boğaz’a bakan yüksek güvenlikli lüks bir gökdelenin penthouse katında, uluslararası bir mikro-elektronik ve donanım yatırım fonunun Türkiye temsilcisiyle gerçekleşti. Müşterisi onu, Doğu Avrupalı teknoloji devlerinin temsilcilerine ve savunma sanayii temsilcilerine vereceği prestijli bir akşam yemeğinde kendisine eşlik etmesi, yeni nesil güç elektroniği ve çip mimarileri üzerine entelektüel sohbetler yürütmesi için kiralamıştı. Yemek salonunun yanındaki iklimlendirmeli özel gösterim alanında, fonun elektrikli araçlar ve yenilenebilir enerji santralleri için ürettiği, yüksek sıcaklıkta sıfır performans kaybı iddiasıyla satın almaya hazırlandığı yeni bir $SiC$ tranzistör modülünün termal-elektriksel test raporları Selen'in dikkatini çekti. Müşterisinin kibrini ve projeyle övünme arzusunu zekice sorularla besleyen Selin, kadehini yudumlarken gözleriyle rapordaki delinme gerilimi ($V_{BR}$) ve bant aralığı ($E_g$) verilerini zihninde analiz etti. Tranzistörün kristal yapısındaki atomik kusurların (dislocation density) raporda sahtecilikle gizlendiğini, çip diziliminin yüksek akım altında aşırı ısınarak kısa devre yapacağını ve güç şebekelerini patlatacağını anında tespit etti. Selin, adama hissettirmeden sunduğu teorik bant aralığı mühendisliği ve kaçak akım kinetiği sorularıyla rapordaki bu hayati mühendislik ve veri sahtekarlığını fark etmesini sağladı; fonun hem yüz milyonlarca dolarlık kayıptan hem de felaketle sonuçlanacak bir endüstriyel patlama skandalından kurtulmasını sağladı.Gece sona erip kazandığı yüksek miktardaki ödemeyi aldığında Selin, sadece kendi araştırmalarını ve bütçesini güvenceye almakla kalmadı. Bu kazancın bir kısmıyla, yerli tıp cihazları için ucuz ve güvenilir mikro-denetleyici kartlar tasarlayan bağımsız bir genç elektrik-elektronik mühendisliği öğrencileri kolektifine gizlice finansal kaynak sağladı. Ertesi sabah temiz odadaki masasına dönüp litografi ünitesinin vakum vanasını ayarlamaya başladığında, ne akşamın ihtişamından ne de "Silikon" kimliğinden tek bir iz kalmıştı. Selin için bu çift hayat, bir çaresizlik değil; atomların ve yarı iletkenlerin matematiğini kullanarak kendi bağımsızlığını inşa ettiği, sahte raporları açığa çıkarırken teknolojinin güvenliğini ve bilimin etiğini koruduğu stratejik bir satranç oyunuydu.