Kartal Yunus Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 4000 tonluk sıcak döküm ve dövme preslerinin derinden gelen ritmik gümleme sesine, Marmaray hattından geçen trenlerin gürültüsü karışırken, Maltepe’deki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Bengü, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu me kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının sahile doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını bor yağı, işlenmiş çelik tozu me döküm dumanı kokan sanayi alanına doğru çevirdi.
Bengü, raylı sistem tekerlekleri ve çelik döküm ustası olan babasının yüksek basınçlı döküm fırınında hidrolik borunun patlaması sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı me işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası me babasının her ay tekrarlanan ameliyat sonrası fizik tedavi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları metro hatları, trenler me tramvaylar için yüksek basınca dayanıklı döküm çelik tekerlekler, akslar me kilit sistemleri üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi me vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.
Atölye; bin beş yüz derece sıcaklıktaki ergitme fırınlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı me ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak çelik tekerlek bloklarının kenarlarındaki mikroskobik pürüzleri pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop me kumpas ile et kalınlığı toleranslarını doğrulamak ve hazır olan hassas parçaları vakumlu steril ambalajlara koyup ahşap kasalara istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve metal buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.
Bengü’nün tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak raylı ulaşım teknolojileri me ağır sanayi için yüksek mukavemetli çelik yapılar tasarlayan uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik me Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır çelik parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki katı cisim mekaniği, malzeme bilgisi me analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.
O gece, TCDD hat yenileme projeleri için acilen sevk edilecek yüz adetlik özel ağır tonajlı tren tekerlek setinin son kontrolü, çapak temizliği me ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Bengü’ye kaldı. Saatlerce duman me metal tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı döküm tozu me ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Yunus tren durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Bengü, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.