Ümraniye Dudullu Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 6000 tonluk bakır tel çekme preslerinin ve otomatik sarım tezgahlarının derinden gelen ritmik gümleme sesine, Şile otoyolundan geçen ağır tonajlı kargo tırlarının gürültüsü karışırken, Ümraniye’deki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Bengü, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın yün atkısına sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını izolasyon yağı, yanık vernik ve ağır Bakır döküm dumanı kokan sanayi alanına doğru çevirdi.
Bengü, yüksek gerilim trafoları ve şehir elektrik şebekeleri için bakır bobin sarım ustası olan babasının indüksiyon fırınındaki yüksek basınçlı yağ izolasyon tankının patlaması sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile medikal kontrol masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları şehir hatları, metrosu ve organize sanayi bölgeleri için kırk bin volt basınca dayanıklı bakır trafo bobinleri, izolasyon kovanları ve bağlantı klemensleri üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi ve vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.
Atölye; bin derece sıcaklıktaki vernik pişirme fırınlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, izolasyon yağı dumanı ve ağır bakır kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak bakır bobin parçalarının kenarlarındaki neftli vernik pürüzlerini pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop ve kumpas ile kesit toleranslarını doğrulamak ve hazır olan hassas parçaları vakumlu steril ambalajlara koyup ahşap kasalara istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve vernik buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.
Bengü’ün tek hayali, İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik-Elektronik Fakültesi’ni kazanarak yüksek gerilim sistemleri ve yenilenebilir enerji iletim hatları üzerine uzmanlaşan bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Matematik özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle bakır parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki elektromanyetizma, alternatif akım ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.
O gece, Marmaray elektrik iletim hattı acil yedek trafo projesi için sevk edilecek yüz adetlik özel bakır bobin setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Bengü’ye kaldı. Saatlerce duman ve kimyasal tozun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı vernik tozu ve fabrika kokar halde binayı kilitledi. Dudullu minibüs duraklarına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Bengü, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.