Marmara’nın hırçın ve tuzlu poyrazı Kadıköy’ün kalabalık sokaklarını dövüp Osmanağa’daki tarihi binaların demir korkuluklarını tıkırdatırken, Moda’daki köklü bir lisenin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Merve, okul ceketinin üzerine giydiği lacivert kaşe kabanın önünü sıkıca kapatıp ağır ders kitaplarıyla dolu sırt çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının çarşıdaki kafelerde oturup sıcak çikolata içme davetlerini içten bir tebessümle geri çeviren genç kız, adımlarını Osmanağa Sokağı üzerinde yer alan, XIX. yüzyıldan kalma iki katlı kargir bir binadaki uluslararası antika mühürler ve hat levhaları arşiv acentesine doğru hızlandırdı.
Merve, sekiz ay önce babasını Haydarpaşa Limanı’ndaki antika vapur iskele restorasyonu sırasında vincin çelik halatının kopmasıyla meydana gelen kazada kaybettikten sonra ailesinin tüm geçim yükünü sırtlanmıştı. Yeldeğirmeni’nin dik ve rutubetli sokaklarındaki eski kiralık bodrum kat dairesinin kirasını ödemek, kronik KOAH hastası annesinin buhar cihazı giderleri ile ortaokula giden küçük erkek kardeşinin okul harçlıklarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve antika mühür envanter tescil kayıt görevlisi olarak çalışıyordu.
Acentenin içi; eskitme mürekkep kokuları, özel gümüş temizleme solüsyonları, XVIII. yüzyıl Osmanlı damga ve mühür katalogları ile yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal, şık ve yoğun bir mekândı. Merve’nin görevi; Londra, Viyana ve Kahire merkezli İslam sanatları enstitülerinden gelen antika mühürlere ait metal korozyon ve alaşım raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak optik tarama sertifikalarını zimmet defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce ekran karşısında katalog kodlarını doğrulamaktan gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev mühür arşiv ciltlerini ahşap raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.
Merve’nin en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Geleneksel Türk Sanatları Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un zengin kaligrafi ve mühür mirasını koruyan uzman bir restoratör olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Eşit Ağırlık özet kartları ile Tarih-Sanat Tarihi ders föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki paragraf, tarih ve coğrafya sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.
O akşam, Topkapı Sarayı Müzesi hazine dairesi özel sergisi için Kahire’deki Uluslararası İslam Sanatları Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Mühür Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir mühür tespiti için Sirkeci sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Merve’nin omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır meşe kapısını kilitleyip Kadıköy İskele Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.