Lüx Çanta İçin Escort Bahar

Bahar, Büyükada’nın Aya Yorgi’ye çıkan Okyanus Caddesi’ndeki dik ve arnavutkaldırımı yokuşunu tırmanırken kucağındaki ağır ahşap çizim çantasını omzuna iyice sabitledi. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Grafik Tasarım Bölümü’nden mezun olduktan sonra, Prens Adaları’na özgü florayı ve kaybolmaya yüz tutmuş endemik bitki türlerini bilimsel illüstrasyonlarla belgeleyen kapsamlı bir kitap projesinde çalışmaya başlamıştı. Ancak projenin basımını üstlenen yayın evi, matbaa maliyetlerinin artmasını bahane ederek sözleşmeyi tek taraflı feshetti ve Bahar’ın sekiz aydır adanın sarp kayalıklarında topladığı tüm illüstrasyon paftalarına el koyup ortaklık payını ödemeden kayboldu. Bahar, hem aylarca döktüğü göz nurunun karşılığını alamadı hem de saha çalışmaları için kiraladığı yüksek çözünürlüklü makro lenslerin ve çizim ekipmanlarının borcuyla baş başa kaldı.

Ekim ayının keskin poyrazı Marmara Denizi üzerinden esip çam ağaçlarının arasında uğuldayarak geçerken, cebinde kalan son bozuk paralarla ne yapacağını düşünüyordu. Bostancı’da kiraladığı küçük oda için ev sahibi gün bitmeden ödeme yapılmazsa eşyalarını sokağa koyacağını ilan etmişti. Kucağındaki su geçirmez kılıfta sadece birkaç samur fırça, sulu boya seti ve el feneri vardı. Yücetepe’ye varan dik patikanın kenarındaki ahşap seyir bankına oturdu. Aşağıda, karanlık suların ortasında ışıldayan İstanbul siluetine bakarken, şehrin bu en yüksek ve tenha noktasında kendini büsbütün kimsesiz hissetti.

Gözyaşlarını rüzgâra verip çantasından sulu boya bloknotunu çıkardı. El fenerinin sarı ışığı altında, adanın çam poyrazında kurumuş çam kozalaklarını ve endemik ada florasını mikro detaylarla, fırçasının ucuyla kâğıda dökmeye başladı. Renkler kâğıda işledikçe içindeki kırgınlık mesleki bir tutkuya dönüşüyordu. O sırada tepeye çıkan tarihi Manastır çevresinde gece kontrolü yapan ve Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü için biyoçeşitlilik haritalandırması yürüten kıdemli bir botanik uzmanı, bankın üzerinde titreyerek pürüzsüz illüstrasyonlar çizen Bahar’ı fark etti. Kâğıttaki botanik doğruluğunu ve çizim detaylarını gören uzman, genç kadına Marmara Adaları Florası projesinde baş teknik illüstratör olarak çalışma imkânı sağladı. Bahar, Büyükada’nın çam kokulu gecesinde bu şehrin ona pes etmeme gücünü bahşettiğini anladı.

Kuzguncuk İcadiye Caddesi’nde Bir Cam Atölyesi ve Kırık Vitraylar

Deniz için İstanbul, Kuzguncuk’un yüksek ahşap evlerinin sıralandığı İcadiye Caddesi’nde yankılanan ıslak yaprak kokusundan ve çınar ağaçlarının gölgesinden ibaretti. Güzel Sanatlar Fakültesi Cam Sanatı Bölümü mezunuydu; hayali Boğaz’ın tarihi binalarına ve konaklarına özel tasarım vitray pencereler üreten bağımsız bir atölye kurmaktı. Ancak usta-çırak ilişkisiyle yanında çalıştığı restoratör, üstlendikleri tarihi köşk projesinden aldığı avansı ve müşterilerin malzeme için yatırdığı bütçeyi alıp bir gecede ortadan kayboldu. Deniz, hem aylarca gece gündüz demeden kestiği renkli cam parçaları ve kurşun çıtalarla ortada kaldı hem de hammadde tedarikçilerine karşı tek borçlu durumuna düşürüldü.

Gece saat üçte, İcadiye Caddesi’nin sonundaki tarihi Bostan’ın tahta çitlerine yaslanmış, kaldırım taşında tek başına oturuyordu. Sonbahar yağmuru çınar yapraklarından süzülüp kabanını ıslatırken, Paşalimanı’nda kaldığı pansiyonun günlük ücretini ödeyemediği için eşyalarını sırt çantasına sığdırıp çıkmak zorunda kalmıştı. Çantasında el tipi cam kesicisi, rodaj zımparası, kurşun havyası ve cebinde sadece bir sonraki günün vapur parası vardı. Şehrin bu en huzurlu görünen semtinde, emeğinin bir çırpıda gasp edilmesi içini yakıyordu.