Kartal Sexi Escort Aysal

Aysal, 18. yüzyıl sonu Osmanlı halk ve dergâh musikisine ait antika oymalı çam ve dut ağacından mamul kolca kopuzlarının deri göğüsleri ile sedef kakmalı burguluk (akort kulakları) kısmının restorasyonu üzerine uzmanlaşmış yirmi üç yaşında bir enstrüman konservatörüydü. Tarihi Yarımada’nın Marmara kıyısındaki eski balıkçı, dökümcü ve taş ustaları mahallelerine yakın kalabilmek için Kumkapı’da, Çavuşbaşı Sokak’tan Nişancı Parlak Sokak’a tırmanan taş aralıktaki yüz yirmi yıllık kâgir bir binanın yarı bodrum katını atölye-ev yaptı.

Aysal’ın zorluğu; hakiki Kızıldeniz sedeflerinin, ithal sıcak balık tutkallarının fahiş pahalılığı ve Marmara’dan sızan dondurucu rutubetin kopuzun göğsüne gerili ıslatılmışoğlak derisini yumuşatıp akort tutmaz hale getirme riskiydi. Gündüzleri Kumkapı Balık Pazarı yakınlarındaki depolarda parça başı koli taşıyor ve kâğıt ambalaj işçiliği yapıyor, akşamları ise bodrum katındaki sarı masa lambasının altında büyüteç ve neşterle 1780’lerden kalma bir kopuzun dökülmüş sedef ve kemik kakmalarını temizliyordu. Odasına gün ışığı girmediği için kışın taş duvarlardan sızan soğuk nem ellerini uyuşturuyor, neşterle mikron ölçekli yuvaları şekillendirirken parmaklarının titremesine neden oluyordu.

En büyük kriz, özel bir enstrüman arşivcisi için restore ettiği 1790 tarihli, gümüş tel ve sedef kakmalı nadide bir kopuzun teslim gecesinde yaşandı. Karayel fırtınası sırasında yokuştaki tıkalı rölanti kanalı patladı. Çamurlu tazyikli su Aysal’ın bodrum katındaki havalandırma penceresinden içeri taşarak çalışma masasının üzerine aktı. Su, doğrudan henüz organik tutkalı sertleşmemiş kopuz sapının ve derisinin üzerine döküldü.

Aysal, dondurucu ve çamurlu suyun içinden enstrümanı saniyeler içinde kurtardı. Islanan özel tutkal çözülüp sedefler yerinden kayabilir ve gergin oğlak derisi gevşeyebilirdi. Sırılsıklam halde evden çıkıp Surp Asdvadzadzin Patriklik Kilisesi’nin dış taş duvarlarının altındaki kapalı kemerin altına sığındı. Fırtına yüzünü keserken, yanında taşıdığı emici kurutma kâğıtları ve saf alkolle fener ışığı altında enstrümanın üzerindeki çamuru teker teker temizledi. Sabaha kadar tutkalı elle yeniden ısıtıp deriyi gererek dökülmüş sedefleri baştan sabitledi. Ertesi gün kopuzu pürüzsüz akustiği ve işçiliğiyle teslim ettiğinde, İstanbul’un soğuk suları onun sabrını ve zanaatını yenememişti.