İstekleri Bitmeyen Escort Gülce

Gülce, Beyoğlu Karaköy’ün Liman Caddesi’ne paralel uzanan, tarihi ve kasvetli Kemankeş Caddesi’nin dondurucu arnavutkaldırımlarında adımlarını zorlukla atıyordu. Kucağındaki su geçirmez rölöve sandığını Haliç’ten ve Boğaz’dan esen poyrazın getirdiği soğuk kış sağanağından korumaya çalışırken, yorgunluktan bacaklarındaki tüm gücün tükendiğini hissediyordu. İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Metal Eser Konservasyonu Bölümü’nden birincilikle mezun olduktan sonra, Karaköy ve Tophane hattındaki 19. yüzyıl sonu Fransız tüccar hanlarının iç mekân döküm demir merdiven strüktürlerinde oluşan pas birikimi ve yük yorulması bozulmalarını inceleyen bağımsız bir restorasyon projesinde göreve başlamıştı. Ancak projeyi üstlenen ana yüklenici şirket, bütçe açığını gerekçe göstererek şantiyeyi bir gecede kilitledi ve çalışanların alacaklarına el koydu. Gülce, aylardır han bodrumlarından topladığı metal korozyonu ve taşıyıcı deformasyon paftalarıyla ortada kaldığı gibi, sahada kiraladığı lazerli et kalınlığı ölçer ve yüzey analiz spektrometrelerinin ağır borcuyla baş başa bırakıldı.

Ocak ayının ısırıcı soğuğunda ilerlerken cebinde kalan son tramvay parasıyla ne yapacağını düşünüyordu. Tophane’de kiraladığı küçük çatı katı odasının sahibi, ödenmeyen iki aylık kira yüzünden o akşam kapının kilidini değiştirmişti. Kucağındaki çantada sadece çizim rapidoları, kumpasları ve el çizimi mizanpaj defteri vardı. Tarihi Fransız iş hanının basık ve ıslak taş girişine çöktü. Bütün emeğinin bir kalemde yok sayılması göğsüne ağır bir taş gibi oturdu.

Gözyaşlarını rüzgâra verip çantasından teknik çizim bloknotunu çıkardı. Cılız sokak lambasının sarı ışığı altında, döküm demir basamaklardaki korozyon sınırlarını ve çatlama hatlarını milimetrik kâğıda aktarmaya başladı. Kalem kâğıda her dokunduğunda içindeki kırgınlık mesleki bir tutkuya dönüşüyordu. O sırada caddeden geçen ve Galata-Karaköy Mimarisi Koruma Kurulu’nu yöneten kıdemli bir restoratör mimar, merdivende titreyerek pürüzsüz statik deformasyon paftası çizen Gülce’yi fark etti. Kâğıttaki teknik hassasiyeti gören uzman, genç kadına Karaköy ve Galata Tarihi Hanlar Restorasyon Projesi’nde baş saha koordinatörü olarak çalışma imkânı sağladı. Gülce, Karaköy’ün nemli ve tarihi sokakları arasında İstanbul’un ona pes etmeme gücünü bahşettiğini anladı.

Anadolu Kavağı Macar Tabyası Caddesi’nde Kayıp Osmanlı Kıyı Tabyaları ve Kesme Taş Nem Erozyon Atlası

Bahar için İstanbul, Beykoz Anadolu Kavağı’nın Karadeniz çıkışına bakan Macar Tabyası Caddesi boyunca sıralanan tarihi askeri tahkimatlardan, boğazın hırçın dalgalarından ve çam kokulu tepelerinden ibaretti. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Taş Yapı Statiği ve Konservasyonu Bölümü yüksek lisans mezunuydu; Anadolu Kavağı ve Poyrazköy hattındaki 18. yüzyıl Osmanlı kıyı tabyalarının kesme taş kulelerinde deniz tuzu kristalleşmesi nedeniyle oluşan harç çözünmelerini inceleyen bağımsız bir araştırma projesinde çalışıyordu. Ancak projeyi yürüten vakıf, finansal kriz gerekçesiyle araştırmayı aniden iptal etti. Bahar’ın sekiz aydır tabyaların mühimmat depolarında topladığı taş erozyonu verileri kilitli kalan stüdyoda hapsedildi; üstelik dijital yüzey nem ölçerlerin kiralama faturası Bahar’ın üzerine yıkıldı.

Gece saat üçte, Anadolu Kavağı İskelesi’nin kapkara Boğaz sularına bakan ıslak ahşap rıhtımında tek başına oturuyordu. Sonbahar yağmuru rıhtıma damlarken üzerindeki kaban sırılsıklam olmuştu. Beykoz merkezde kaldığı pansiyonun günlük ücretini ödeyemediği için eşyalarını tek bir sırt çantasına sığdırıp sahile sığınmak zorunda kalmıştı. Cebinde sadece ertesi günün vapur parası duruyordu. Karşı yakadaki Rumelikavağı ışıklarının su üzerindeki yansımaları süzülürken geleceğe dair tüm umutları kararmıştı.