Pendik İkitelli Organize Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 1500 tonluk soğuk çekme çelik preslerinin derinden gelen ritmik gümleme sesine ve TEM otoyolu bağlantısından geçen kargo tırlarının gürültüsüne kış akşamüstü çökerken, Küçükçekmece’deki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Bahar, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını bor yağı, çelik tozu ve döküm dumanı kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.
Bahar, yangın kapısı ve çelik döküm ustası olan babasının yüksek sıcaklıktaki şekillendirme presinde hidrolik hortumun patlaması sonucu iki elinde ağır doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan cerrahi kontrol ile fizik tedavi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları gökdelenler, hastaneler ve tüneller için yüksek sıcaklığa dayanıklı çelik yangın kapıları me sızdırmaz emniyet valfleri üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi ve palet ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.
Atölye; bin iki yüz derece sıcaklıktaki fırınların derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak çelik kapı kasalarının ve valf gövdelerinin kenarlarındaki çapakları pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital kumpas ve lazer ölçer ile et kalınlığı me conta yuvası toleranslarını doğrulamak ve hazır olan parçaları çelik çemberle bağlayıp ahşap paletlere istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve yağ buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.
Bahar’ın tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak yüksek sıcaklığa dayanıklı izolasyon malzemeleri ve emniyet sistemleri tasarlayan uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik me Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır çelik parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki ısı transferi denklemleri, katı cisim mekaniği ve analitik geometri konularını takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.
O gece, İstanbul Havalimanı ek binaları için acilen sevk edilecek iki yüz adetlik yangın kapısı ve emniyet valfi setinin son kontrolü, çapak temizliği me ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Bahar’a kaldı. Saatlerce duman ve çelik tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı me özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı çelik tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. İkitelli metro durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Bahar, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.