Sultanbeyli Otoban Kavşağı etrafında sıralanan sanayi bloklarının üzerine kış akşamının karanlığı çökerken, semtteki meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Defne, okul ceketinin fermuarını çenesine kadar çekip sırt çantasının askılarını omuzlarında sıktı. Sınıf arkadaşlarının otobüs durağına doğru ilerleyen kalabalığına katılmayarak, adımlarını ağır tırların ve kamyonların geçtiği, gres yağı ve kauçuk kokan geniş sanayi caddesinden aşağıya çevirdi.
Defne, iki yıl önce babasını bir şantiye kazasında kaybettikten sonra yatağa bağımlı babaannesi ve ilkokula giden küçük kardeşiyle yaşam mücadelesi veriyordu. Evin birikmiş kirasını ödemek ve babaannesinin her ay katlanan medikal bakım masraflarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde Sultanbeyli’deki devasa bir endüstriyel güç aktarım kayışları ve kauçuk hortum imalathanesinde çalışıyordu.
Atölye; pişmiş kauçuk kokusu, pres makinelerinin sağır edici hidrolik sesi ve sıcak vulkanize fırınlarının yaydığı boğucu ısı ile kaplı basık bir yerdi. Defne’nin görevi; dev rulo vulkanize kauçuk tabakalarını sıcak bıçak tezgahında ölçülü kesmek, kenarlarındaki çapakları havalı el zımparasıyla düzeltmek ve fırınlanan güç kayışlarını çelik makaralara sarıp ambalaj kolilerine istiflemekti. Saatlerce sıcak tezgahın önünde durmaktan yüzü kızarır, ağır kauçuk ruloları taşımaktan omuz kasları sızlar ve keskin kauçuk dumanı genzini yakarak gözlerini yaşartırdı.
Defne’nin en büyük amacı ise İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü’nü kazanıp üretim hatlarında otomasyon sistemleri geliştirmekti. Kesim tezgahının hemen arkasındaki beton kolona şeffaf bantla sabitlediği Fizik ve YKS Matematik-2 özet föylerine bakarak çalışırdı. Bir yandan iki eliyle kauçuk şeridi kesim tezgahına bastırırken, bir yandan da göz ucuyla mekanik, makara sistemleri ve türev denklemlerini zihninden adımlıyordu. Arkadaşları sıcak odalarında test çözerken, o, sıcak fırınların ve hidrolik gürültünün ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.
O akşam, Kocaeli’deki bir otomotiv fabrikasına yetiştirilmesi gereken bin adetlik özel kesim kauçuk kayış setinin çapak temizliği ve kolilenmesi son ana kaldı. Vardiya ustası teslimat tırını yönlendirmek için ayrılınca, tüm kontrol, paketleme ve koli yükleme işi Defne’nin omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri sıcaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. İmalathanenin ağır demir kepengini kapatıp otobüs durağına doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.