Fener Bahçeli Escort Zeynep

Zeynep, peyzaj mimarlığı ve tıbbi bitki yetiştiriciliği üzerine uzmanlaşmış, kentin çeperlerinde unutulmaya yüz tutmuş yerel florayı koruma hayali kuran yirmi üç yaşında bir araştırmacıydı. İstanbul’un beton karmaşasından uzakta, doğayla iç içe bir proje yürütmek amacıyla kentin en kuzeydoğu ucuna yerleşti. Anadolu Feneri yakınlarında, Kabakoz Köyü’ne giden sarp yokuşun üzerinde yer alan, kışın rüzgarı doğrudan alan ahşap bir taşra evinin alt katını kiraladı.

Zeynep’in zorluğu; bilimsel projesini finanse edecek imkânlarının olmaması, Karadeniz’in sert kış şartlarında ulaşımın tamamen kesilmesi ve Beykoz sahilindeki restoranlarda gece vardiyasında komilik yaparak ayakta kalma çabasıydı. Gündüzleri Kabakoz’un nemli ormanlık alanlarında ve kayalıklarda nadide tıbbi bitki türlerinden fide toplayıp evindeki ilkel serada yetiştirmeye çalışıyor, akşamları ise Beykoz sahiline inip gece yarısına kadar masa temizliyordu. Kaldığı evin ahşap pencereleri fırtınada zangır zangır titriyor, elektriklerin günlerce kesilmesi seradaki fide ısıtıcılarını çalışmaz hale getiriyordu.

En büyük kriz, uluslararası bir botanik kongresine sunacağı nadide bir tıbbi türün çimlenme verilerini topladığı fırtınalı bir kasım gecesinde yaşandı. Anadolu Feneri açıklarında meydana gelen bir deniz fırtınası, köyün ana elektrik direklerini ve telefon hatlarını devirdi. Dondurucu karayel fırtınası evin içine kadar sızarken seradaki sıcaklık hızla sıfırın altına düştü. Zeynep, aylardır gözü gibi baktığı hassas fideleri koruyabilmek için kendi kışlık montunu ve battaniyelerini fidelerin üzerine örttü. Sabaha kadar mum ışığında, sobada ısıttığı tuğlaları seranın etrafına dizerek nöbet tuttu.

Sabahın ilk ışıklarında fırtına dindiğinde, soğuktan donma noktasına gelmiş elleriyle fideleri kontrol etti. O hassas yeşil yaprakların dimdik ayakta durduğunu gördü. Zeynep, Karadeniz’in dondurucu rüzgarına ve İstanbul’un en ıssız ucundaki yalnızlığına rağmen toprağın direnme gücüne tutunarak kendi mücadelesini kazandı.