Ağzından Çıkarmayan Escort Gamze

Esenler Atışalanı Sanayi Bölgesi’nin yüksek imalat binalarına ve malzeme taşıyan nakliye kamyonlarının geçtiği dar sokaklara kış akşamının dondurucu poyrazı çökerken, semtteki endüstri meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Gamze, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs durağına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını kükürt gazı, döküm yağı ve toz boya fırını kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Gamze, basınçlı kap tüp kaynak ustası olan babasının yüksek basınçlı CO2 test kazanında meydana gelen hidrostatik valf patlaması sonucu ağır yaralanıp felç kalması üzerine sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları bu hastaneler ve yüksek binalar için endüstriyel yangın söndürme sistemleri ve yüksek basınçlı gaz tüpleri üreten fabrikada çapak alma, fırınlı elektrostatik boya kontrolü ve palet ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; devasa çelik tüp derin çekme preslerinin derinden gelen gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, toz boya dumanı ve fırın sıcağıyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; iki yüz derece sıcaklıktaki elektrostatik fırından çıkan çelik yangın tüplerinin vanalama ağızlarındaki çapakları pnömatik neşterle temizlemek, kırk bar basınçlı test havuzunda sızdırmazlık kontrolünü doğrulamak ve hazır olan ağır çelik tüpleri ahşap paletlere istifleyip çelik çemberle bağlamaktı. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, zımpara ve neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve kimyasal toz dumanı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Gamze’nin tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Kimya ve Süreç Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak zararsız ve yüksek etkili yeni nesil yangın bastırma kimyasalları geliştiren uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Kimya ve Matematik özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır çelik tüpün vanalama çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki gaz kanunları, termokimya ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, İstanbul Havalimanı hangarlarına sevk edilecek beş yüz adetlik özel yüksek basınçlı söndürme tüpü setinin son kontrolü, çapak temizliği ve paletlenmesi acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Gamze’ye kaldı. Saatlerce toz boya dumanı ve gaz kokusunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve ahşap paletlere istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı metal tozu ve kimyasal boya kokar halde fabrikayı kilitledi. Esenler metro durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Gamze, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.